Het is nu zondagavond en we zijn dus alweer drie dagen in Nederland. En het gaat best heel goed! Na een voorspoedige vlucht (we kwamen  een half uur eerder aan dan gepland) gingen we helemaal achter aan de rij door de douane. Dit kwam doordat ik (Josephine) in een helder moment mijn lampionlamp in het vliegtuig had laten liggen. Dus Alexander terug om hem te halen en ja, dan sta je achteraan. Jiade heeft de hele vlucht op schoot gezeten. Dat was voor mij best zwaar maar ze heeft vrijwel niet gehuild dus dat was natuurlijk heel knap (van ons allebei) Ze wilde met geen mogelijkheid bij Alexande op schoot dus als ik naar het toilet ging was het wel even huilen. Gelukkig kan ik heel snel plassen. Rosanna heeft lekker wat geslapen, stiekem een veel te spannende film gekeken en er ging ook wel wat tijd zitten in het verwerken van de maaltijden en de drankjes. De gameboy hielp haar ook goed door de tijd. Dinah heeft gespeeld met de andere kinderen, gepuzzeld en gekleurd en geslapen. Ze beweert zelf bij hoog en bij laag van niet, maar wij hebben haar toch echt zo'n twee en een half uur zien pitten. Ook zij heeft tv gekeken en best veel want ze begon op een gegeven moment te klagen over de herhalingen. Alexander heeft ook tv gekeken en muziek geluisterd en uiteindelijk waren we weer in Nederland. Bij de uitgang van de slurf stond een legertje marechaussee klaar die alle paspoorten wilden zien. Degene die onze papieren bekeek wenste ons geluk met de nieuwe Nederlander. Bij de bagageband moesten we lang wachten op de bagage en dat was best moeilijk want door het glazen raam hadden we onze ouders en broer, zussen en nichtjes al gezien. En natuurlijk Izaak. Hardstikke leuk om iedereen even te zien, toch wel fijn om zo ingehaald te worden. Na op ons gemak naar de taxibalie te zijn gewandeld, hadden we nog even een kwartiertje om te kletsen voordat de taxi kwam en ons naar huis reed. De chauffeuse was een babbelende brabantse en iedereen viel om mij heen in slaap terwijl de taxidame kletste. Moeilijk om dan wakker te blijven en op het goede moment ja en nee te zeggen. Heel vlot kwamen we in onze straat aan en tot onze blijde verrassing stond daar een heel ontvangstcommitee klaar met welkom borden en slingers. Voor Jiade was er een armbandje en dan van elk gezin uit de buurt een bedeltje om eraan te doen. Harstikke lief, we hebben echt geweldige buren!! En wat waren we blij met ons eigen huis. Mijn moeder had een pannetje goulash klaar gezet en na een warme maaltijd zijn we ons bed ingedoken en hebben heerlijk geslapen tot de volgende morgen een uur of kwart over zes. Na een ontbijt wilden de meiden tv kijken en na tien minuten tv vroegen ze of ze naar school mochten. Dus dat hebben we maar gedaan. Alexander heeft ze weggebracht. In de loop van de ochtend zijn we naar het stadhuis gegaan om Jiade aan te melden bij de IND en om haar in te schrijven bij de gemeente Rotterdam. De dame achter het loket moest allerlei papieren hebben, helaas hadden we voor de IND alles bij ons maar voor de burgelijke stand niet daar ze verzuimd hadden ons een lijstje te sturen wat we nodig hadden. Gelukkig was de dame heel aardig en heeft ze alles geregeld. We moeten alleen nog een keer terug om de geboorte-akte van Jiade te laten zien maar daar hebben we drie maanden de tijd voor. Jiade was zo gezellig dat we gelijk maar naar de GGD gegaan zijn voor een TBC-onderzoek. Dit moet ook voor de IND. Ze hebben een foto van haar longen gemaakt. Een mantouxtest heeft geen zin omdat ze is ingeent. Gelukkig konden ze dit zien aan haar arm want wij hadden natuurlijk niet het papier waar dat opstond. Thuis even nagekeken en inderdaad, ze in ingeent voor TBC. Door deze snelle actie zijn we al klaar met het regelen van de directe papieren, dus nu hebben we voorlopig even rust wat dat betreft. De volgende grote actie is een medisch onderzoek door een kinderarts en natuurlijk de procedure voor de adoptie in Nederland. Dit gebeurd voor een groot deel door een advocaat.

Zaterdag lekker een dagje geklungeld. Jiade leert boterhammen eten en lof en ham en fruit en koekjes en ze vind alles lekker dus dat gaat prima. Nu nog even afwachten hoe het er weer uitkomt, maar dit lijkt goed te gaan.

Vandaag zijn we met de kinderen gaan wandelen langs de kralingse plas. Heerlijk in het zonnetje. We beginnen al helemaal te wennen aan het ritme met een klein kindje.

We weten nog niet of we dit weblog verder bij gaan houden. Als de server is gerepareerd zetten we de teksten op de website zodat het weer 1 geheel wordt. Vooralsnog is dit de laatste tekst die hier komt te staan, maar kijk nog regelmatig op www.jiade.nl, want als de website weer in de lucht is willen we die wel nog verder vullen.

Nou ja, laatste dag, dat is eigenlijk morgen maar dan zijn we alleen maar aan het reizen. Vandaag zijn we heel dapper met ons gezinnetje naar de Beijing Zoo geweest. Eerst een taxi genomen vanaf het hotel. De receptioniste had voor ons op een kaartje gezet waar we heen wilden. Het blijft dan wel een beetje spannend of je ook daar terecht komt waar je om gevraagd had. Maar dat ging goed. Na een lange rit door het drukke verkeer van Beijing (maar het staat in tegenstelling tot Nederland nooit helemaal stil) kwamen we eind van de ochtend bij de zoo. Een kaartje gekocht inclusief panda's en toen in het park eerst pauze voor Jiade om een fles te drinken.

Daarna naar de reuzepanda's. Ze waren erg schattig maar veel kleiner dan je zou vermoeden bij het woord reuzenpanda. De rest van de zoo is oud (met name oude kleine hokken) maar de paden en het groen zijn prachtig. We zijn ook wel een beetje verpest met een abonnement op Blijdorp. Vooral de hokken van de tijgers en leeuwen waren errug klein. Wel kon je ze van lekker dichtbij zielig zien wezen.

De taxi terug ging zeer voorspoedig. Na een uurtje rust hadden we even overleg met de gids en kregen we het paspoort van Jiade terug met visum plus nog een hoop officiele papieren. Ze mag legaal het land mee uit. Nu nog tien uur vliegtuig zien te overleven. Voor Jiade wordt dat pittig want ze begint de smaak van het vrij op de grond rondstruinen te pakken te krijgen. Ze draaide vanavond voor het eerst van haar rug op haar buik en terug. Ze was hier zo opgetogen over dat ze er niet meer mee op kon houden. Tegen half elf hebben we haar toch maar in bed gemikt en na tien minuten zeer heftig protest rolde ze letterlijk om. Nu ligt ze te snurken. Ik vrees dat ze vanacht nog wel onrustig zal zijn. Het wordt tijd dat we een echt ritme gaan opbouwen.

We zijn vanavond nog een keer echt chinees gaan eten met een aantal andere echtparen van de groep. Dat was wel heel erg lekker, vooral een pittige kip. Jiade heeft een onvoorstelbare hoeveelheid steamed egg op, dat verklaart ook wel haar onrust. Haar buik zit vol. Bovendien gingen we inpakken, toch ook niet een echt relaxete bezigheid.

Sorry Ed, we hadden nog een foto willen maken van de polly's maar zijn het steeds vergeten. Die houd je nog tegoed.

Morgen komen we om ongeveer 18.00 uur aan op Schiphol met vlucht CZ 345. We zijn dan vermoedelijk vreselijk verreisd maar vinden het toch leuk om even te pronken met Jiade. Dus voor wie ons wil verwelkomen, we gaan zeker naar jullie uitkijken. Misschien tot morgen!

 

Vorige week woensdag heeft RTL-4 '4 in 't land' een item uitgezonden over de adoptie van een Chinees kindje. Het gezin dat hierin te zien is, is een van de gezinnen waarmee wij reizen. Als je een idee wilt hebben hoe de overdracht van Jiade is gegaan dan kun je daar naar kijken omdat dit op hezelfde moment (als je goed oplet kun je ons een paar maal zien op de achtergrond) plaatsvond.

 

Om half zes ging Dinah af. Heb je een baby in huis, kun je nog niet uitslapen! Na wat gekissebis is Dinah toch wel weer gaan slapen of in elk geval stil geworden. Ik (Josephine) werd om half negen wakker. Alexander was al om 8 uur opgestaan naar aanleiding van de wekker die ik niet heb gehoord. Jiade sliep nog, die hebben we wakker moeten maken. Ze was heel loom en heeft van haar ochtendfles een flinke klots weer uitgespuugd. Heel haar dekbedje kledder. Ik mis de wasmachine!!! Na een lekker ontbijt is Alexander met Rosanna vertrokken voor een excursie naar de Hutong. Hij schrijft er zelf nog een stukje over. Ik bleef met Dinah en Jiade in het hotel. Dinah wilde niet mee en Jiade was zo lui dat ik haar het rondracen in een taxi niet aan wilde doen. Dus zijn we boodschapjes gaan doen bij de Carrefour, even gaan kijken bij het zwembad en we hebben een poos gespeeld in de tuin. Bij de Carrefour hebben we van Heinz babysap gekocht, perensmaak, en zowaar, dat slobberde Jiade zo naar binnen. Om een uur of half twee deed Jiade een dutje. Dinah doet niet aan dutjes maar aan het einde van die uitspraak sliep ze al. Ik heb lekker een poosje zitten lezen met een kop koffie en toen kwamen Alexander en Rosanna alweer terug. Later op de middag zijn we nog wat flesjes sap bij gaan kopen en cola en toen gaan zwemmen. Ik hoopte dat Jiade ook zou kunnen zwemmen maar het water was te koud. Na een geweldig avondmaal van meneer mac, zijn we nog een ijsje gaan eten en na de bekende riedel van badderen en flessen en tandenpoetsen enzovoorts sliep al het klein volk om half tien. Morgen gaan we bijtijds opstaan want we willen naar de zoo. En dan koffers pakken als voorbereiding op donderdag.

 

Rosanna en ik vertrokken samen met ca. 10 andere mensen en Josephine onze gids van BLAS, vanaf het hotel met een taxi. Ook om 10.30 uur is het in Beijing nog erg druk op de weg. De rit duurde ca. 40 minuten. Direct na het uitstappen bij de riksja standplaats kwamen er vele verkopers op ons af met allerhande waar zoals tasjes, portomonaitjes (per 6 te koop) en de altijd weer even goedkope 'Lolex' horloges. Zodra ze maar enig idee hebben dat je geinteresseerd bent blijven ze aandringen. Gelukkig had onze gids haar contactpersoon bij de riksja's gebeld en dus werden we vrij snel door hem opgevangen. Na ca. 20 minuten wachten was ook de laatste van de groep gearriveerd. Met ca. 7 riksjas vertrokken we voor onze avontuurlijke tocht door het honderden jaren oude gedeelte van Beijing. In deze buurt werden alle huizen gebouwd met muren aan de buitenkant en huizen rondom binnenplaatsen. Deze buitenmuren boden bescherming tegen o.a. boze geesten die namelijk niet om een hoekje kunnen kijken. Door deze muren onstonden vanzelf steegjes die Hutong worden genoemd.

 

De zogenaamde Beijingren (mensen/bewoners van Beijing) wonen ook nu nog in deze huizen (Siheyuan) aan de vier zijden van zo'n binnenplaats. Na een tijdje rondrijden in een riksja stapten we uit en kregen we uitleg over hoe je aan de toegangspoort kon herkennen of er ergens een hooggeplaatst persoon woonde en wat zijn beroep was, of hij rijk was of niet, burger of militair etc.

 

We liepen weer wat verder en mochten op een zeker moment bij een chinese familie naar binnen om te kijken op de binnenplaats en in hun huis. We kregen daar wat thee en uitleg van de huidige bewoner over de ouderdom van zijn huis (ruim 400 jaar, uit de late Ming of vroege Qing dynastie).

 

Na een 15 minuten gingen we per Riksja verder naar een lokale markt. Rosanna heeft daar voor 3 yuan een mooi ketinkje gekocht met een lichtblauwe kraal die succes zal brengen. Verderop in dit straatje zat een meisje met ernstig vergroeide benen en armen/handen. Over het algemeen word je afgeraden om bedelaars geld te geven maar aan haar hebben we toch wat geld gegeven.

 

Op een gegeven moment kwam er voor de zoveelste keer iemand op ons af om iets te verkopen. Ditmaal was het iemand die muziekinstrumenten verkocht zoals Pipa (1 of 2 snarige luit), een soort kalebasfluit en jawel Chinese fluiten (Dizi). Ik vroeg naar de prijs en kreeg te horen dat ze 30 yuan per stuk waren. Ik bood 20 (ca. 2 euro) en daar ging hij mee accoord. Toen ik wilde betalen bleek ik niet kleiner dan 100 te hebben. Hij, kien als hij was, gaf mij toen een briefje van 50 yuan, een briefje van 10 yuan en twee dollar's (bijna 20 yuan) wisselgeld terug. Dus uiteindelijk heb ik dus toch ruim 30 yuan betaald. Ik geloof dat ik dat afdingen niet zal leren.

 

Hierna gingen we weer naar de riksja's voor het laatste stukje naar 'the office' om te betalen. 160 yuan (ca. 16 euro) voor een volwassene en 80 yuan voor een kind. Inclusief de fooien voor de gids en de riksjabestuurder (elk ca. 20 yuan) is dit toch een heel stuk duurder dan zo'n Chinese fluit.

 

Uiteindelijk gingen we weer met de taxi's terug naar het hotel en waren we rond een uur of 2 weer terug.

 

 

We vliegen met China Southern Airlines met vluchtnummer CZ 345, vertrek lokale (Chinese tijd) 13.40 uur (7.40 uur Nederlandse tijd), vermoedelijke aankomsttijd is 17.55 uur (na ca. 10 uur en 15 minuten vliegen) op Schiphol, op donderdag 24 augustus 2006.

 

 

Spelen in een speeltuin in Beijing (voor snelle internetverbinding)!

 

Vandaag zijn we naar de verboden stad en het Tian'an Men-plein geweest. Eerst rustig opgestart. Alexander heeft keelpijn en hoofdpijn. In de groep is een verkoudheid losgebarsten met koorts en hoesten (bij de volwassenen dan, de kindertjes doen het prima) Hopenlijk krijgt Alexander het niet. We hoopten dat Jiade eerst nog een poosje zou slapen maar ze begint door te krijgen dat haar leven zo blijft, zo bij ons en daar is ze wat onrustig van. Ze maakt heel veel herrie en contact en er wordt veel, soms een beetje hysterisch, gelachen. Niet te wild doen dus maar. Om 13.00 uur zijn we vertrokken, met de taxi, naar de noordkant van de verboden stad. Het is helder weer vandaag met zon en dus hebben we veel water meegenomen. Regelmatig rusten we even en drinken of eten wat. Het is heel gek om in de verboden stad te lopen. Het is heel groot en dat betekent doorlopen om er op tijd doorheen te zijn. Bovendien is de zon zo warm dat als we er te lang over doen het te inspannend wordt voor de kinderen. Ik (Josephine) heb de vreemde gewaarwording dat ik (nog steedsniet) kan geloven dat ik er echt loop. Ik heb de beelden van deze stad al zo vaak op tv en op foto's gezien dat ik, nu ik er echt loop, het haast gewoon vind. Dat is het natuurlijk niet, dus kijk ik nog maar eens extra goed om me heen. De kinderen klimmen vrolijk trapjes op en af en zo struinen we dwars door de verboden stad van voor naar achteren. We hebben niet alles gezien omdat het grootste gebouw in de steigers stond en niet toegankelijk was. Ook hebben we alle tentoonstellingen even gelaten voor wat het is. Wel worden we benaderd door verschillende mensen met het verzoek 5 minuten te komen kijken naar hun tentoonstelling. Chinezen willen heel graag cultuur delen. Aan de andere kant van de verboden stad kopen we een ijsje. We doen een poging om te kiezen maar de mevrouw van de winkel beslist voor ons: this is orange and lemon, very nice! en ze schuift vier ijsjes van ola over de toonbank. Ze heeft gelijk, erg lekker. Jiade smult mee van mijn ijsje. Dat is fijn, want van gewoon drinken moet ze nog steeds niks hebben. Omdat het zo warm is bieden we haar regelmatig een dop met water aan. Ze drinkt dan twee slokjes en laat de rest over haar kin naar beneden lopen. Met deze warmte kan een nat t-shirt geen kwaad, dat verkoelt  alleen maar. We zijn met een groepje naar de verboden stad gegaan, maar ergens tussen de verboden stad en het plein raken we ze kwijt. We gaan geheel op onszelf het plein over. We blijven toch een beetje een bezienswaardigheid. Dat komt tot een hoogtepunt als we in een randje schaduw Jiade even wat fruit voeren uit een potje. Op een gegeven moment staat er een kluit Chinezen om ons heen. Als Alexander er een foto van gaat maken, lopen ze gauw door om vervolgens weer terug te komen. Ik tel er twintig en dan vergroot de groep zich snel, zien kijken doet kijken. Op een gegeven moment zijn we omringd door wel vijftig lachende, wijzende en knikkende Chinezen. Het plein is wel een beetje saai, maar dat we zelf zo'n atractie zouden zijn... Ik krijg er erg de lach van maar Alexander vindt het heel vervelend dus als het potje op is lopen we verder en lost de groep zich ook zo weer op. We gaan een poging doen om een taxi te nemen naar huis. Dat gaat niet makkelijk maar uiteindelijk vinden we een taxi die ons terug wil brengen voor een afgesproken prijs. Dit is dubbel zo veel als op de heenweg maar het is een schone, hele taxi met werkende airco en dan is 6 euro voor drie kwartier rijden nog wel te overzien. In het hotel nemen we roomservice en proberen we op tijd naar bed te gaan. De routine zit er  nog niet in maar om ca. 9 uur slaapt alles kleiner dan 1 meter 60. Morgen gaat Alexander proberen een fluit te kopen. Jullie kunnen hier lezen of het is gelukt.

Vanmorgen werden we na een lange nacht om 8 uur pas wakker. Na lekker op ons gemakje te hebben ontbeten, is Alexander de papieren in gaan leveren bij Josephine de Gids. Alles was in orde, wij hoeven nu niets meer te doen. Nog lekker een paar dagen rondkijken in deze wonderlijke omgeving en dan alweer naar huis. We zijn allemaal dubbel over hoe snel het allemaal gaat, aan de ene kant willen we graag weer aan ons echte leven in Nederland beginnen, aan de andere kant is avonturen beleven ook leuk.

Dinah heeft bij het ontbijt de chocoladecornflakes ontdekt en heeft (weer) gegeten als een dijker. Ze wordt heel lang en dun en heeft veel bekijks bij de Chinezen. Die vinden dat blonde haar met bruine ogen heel vreemd. Jiade heeft , voor het eerst, een boterham gegeten. Ik denk dat de conge haar ook een beetje de neus uitkomt. Ze vond hem heerlijk en hij is er in gebeleven, dus dat gaat de goede kant op. Nu alleen nog leren drinken buiten de formula om. Ze blieft geen water, geen thee, geen appelsap, geen niks dus stampen we er maar veel formula in, in die zin dat we heel veel water doen en een beetje formula (=babymelk zoals frisolac)

We hebben na het ontbijt eerst onze kamer een beetje op orde gebracht en uit het raam gegluurd naar een huwelijk dat hier in de tuin werd voltrokken. Heel Amerikaans met een poortje van bloemen, het pad bestrooid met bloemblaadjes en overal tule strikken en balonnen. De meiden hingen voor het raam toen na de melodie van ' daar komt de bruid' een prachtig bruidspaar in megajurk en pak opkwamen over de bloemblaadjes. Eigenlijk wilden we kijken tot de kus maar dat duurde te lang. De meiden werden afgeleid door het rondrommelen in de kamer.

Toen zijn we de deur uitgegaan naar de Carrefour. Dat hadden we Dinah beloofd omdat ze wilde kijken of ze hier ook polly's verkopen en jawel hoor, allebei de meiden met een set polly's naar het hotel terug. Het was hier toch wel zoveel goedkoper dat ze hun zakgeld er wel aan uit wilden geven. En ze hebben er alweer heel veel mee gespeeld, dus het kan uit. Ook hebben we een koffer bijgekocht. Dan hoeven we woensdagavond niet zo te puzzelen, we gooien ze gewoon vol en er kan nog iets extra mee. Alexander heeft een heel aantal cd's gekocht met Chinese muziek en is daar erg tevreden mee. Ook hadden we wat cd's met (dachten we) Chinese kinderliedjes maar dat bleek toch iets heel anders te zijn. Maar voor 60 cent per stuk hoef je niet zo'n spijt te hebben. 

In het hotel hebben we gelunched met crackers, cola en scholiertjes en een poosje rondgehangen. Jiade heeft lekker gespeeld op het kleed. Ook heeft Alexander via de computer een verbinding in orde gemaakt zodat we gratis kunnen bellen. En dat hebben we vandaag gedaan met onze ouders en dat was wel even fijn. Het is goed om te  horen dat alles in orde is op het thuisfront.

In de middag zijn we ook nog een poosje gaan wandelen in de buurt van het hotel. Een paar hoeken om kwamen we in een klein speeltuintje en het is zondag dus er waren veel Chinese vaders met hun kinderen. Er waren een paar glijbaantjes en speeltoestellen (maar niks vergeleken bij ons superpleintje hoor Lucienne!!) en een soort trampoline en autootjes op een batterij. Als je twee yuen betaalde mocht je erop (20 cent) Ook kon je er (tegen betaling) knutselen. Dus als Willemien er geld voor gaat vragen is dat naar Chinees model ;-) Er was een man die met een diabolo stond te oefenen of eigenlijk met twee tegelijk en dat was wel heel speciaal, hij gooide ze alle kanten op en ze draaiden gewoon door. Toen ik (Josephine) met Jiade op mijn arm op de trampoline afstapte deinsden alle, daar gezeten, vaders terug, het leek wel of ik een hoedje op had met " barbaarse vrouw, groot en blond, oppassen!!" Wij moesten ook 2 yuen betalen, ik denk de lokale bevolking de helft. Dinah had al gauw een meisje die wel met haar wilde spelen en ook zonder dat je elkaars taal spreekt gaat dat best. Rosanna ging op de trampoline springen en toen gingen alle stoere meisjes ook. Na een poos kregen we dorst en we waren vergeten water mee te nemen en dus moesten we terug naar het hotel. De temperatuur is hier prima, het is alleen heel erg droog. Veel drinken dus. Op de terugweg kwamen we langs de Chinese blokker en daar hebben we een thermoskan, een telraam en wat rommeltjes voor Rosanna gekocht plus een cd'tje met Chinese kinderliedjes. Bij elk product apart afrekenen en eigenlijk ook afdingen maar dat durf ik nog niet zo goed.

Als avondeten Kentucky fried (mijn biologische inslag krijgt wel een flinke knauw hier) en dan het hele spul in bad en naar bed. Jiade is erg moe van alle indrukken en heeft wat moeite met in slaap komen, maar ze laat zich goed troosten en meer dan 5 minuten huilen is er dan ook niet bij. Ze huilt sowieso erg weinig maar laat wel goed weten of ze iets prettig vindt of niet. Ze lacht erg veel vooral samen met de meiden maar ook wel naar ons. Grappig is dat ze erg reageert op de lach van Dinah. Als die in de kamer ernaast ergens om lacht doet Jiade vanzelf mee.

Morgen gaan we naar het plein van de hemelse vrede, ik ben erg benieuwd, Welterusten!

Vanacht hebben we allemaal goed geslapen. Om 7.15 uur werd iedereen wakker. Josephine was duidelijk opgeknapt. We stonden op ons gemak op en pakten hier en daar nog wat in. Om 9.00 gingen we aan het ontbijt. Josephine ging vast de rekening betalen voor de maaltijden die we 's avonds in het hotel hebben gegeten. Jose, de vader van Youri vroeg of Rosanna mee wilde en mocht naar het reuzenrad. Dit rad is het grootste reuzenrad ter wereld, dat wilde ze wel. Dinah vond het niet erg om in het hotel te blijven, ze wilde graag nog een poosje spelen in de ballenbak. Nadat we de koffers verder hadden ingepakt en op de gang gezet gingen Josephine, Jiade en Dianh lekker een poosje de ballenbak in en Alexander ging een poosje rusten. Om elf uur nog even een fles voor Jiade en toen gingen we verzamelen in de lobby.

We hadden een voorspoedige trip naar het vliegveld. Onderweg vertelde Sissy nog het een en ander over Nanchang, ze wil heel graag dat we onze kinders een chinese opvoeding geven, in die zin dat we ze wel leren over de plek waar ze vandaan komen. Kinderen uit Fu Zhou zijn heel intelligent, dus we kunnen rekenen op wonderkindjes (maar dat wisten wij natuurlijk al lang ;-))

Het inchecken duurde lang omdat Sissy goedbedoeld alle tickets zo had gesorteerd dat we bij elkaar konden zitten, maar daar konden ze op het vliegveld niet zo goed mee uit de voeten. Bovendien was er een groep adotpieouders uit belgie en zaten de tickets door elkaar. We moesten haast rennen om nog mee te kunnen maar gelukkig zaten we allemaal op tijd voordat het vliegtuig de lucht in ging. Jiade heeft heerlijk een potje fruit gegeten en de rest van de vlucht geslapen. Na twee uur vleigen waren we in bejing en heel voorspoedig in het hotel. We hebben in het hotel gegeten en daarna ons bed ingerommeld. Dat ging wat moeizamer, Jiade had teveel gegeten (we hebben nog niet uitgevonden waar ze van gaat spugen, maar ze gaat ergens van spugen) en dus waren we wat extra tijd kwijt aan het verschonen van kind en bed. De twee meiden hadden ook niet het hoogste tempo maar ergens tussen 9 en half tien sliep het hele spul. Voor Jiade is het lastig. ze heeft nu een bedje met gazen wandjes (zo'n kampeerbedje) maar omdat ze haar voet gebruikt om zich op haar zij te draaien, ze zet zich dan af tegen een spijltje, heeft ze in dit bedje moeite om op haar zij te liggen. Je kunt je voet niet klemzetten in het gaas. Bovendien is het hier veel kouder dan in nanchang, de airco stond op 20 terwijl we 26 gewend waren geraakt. Gelukkig hebben we de rode doek van Bonneke! Na een wasje en nog de benodigde papieren regelen, gaan we nu lekker slapen. Morgen moeten we de papieren inleveren en dan doet verder de gids alles voor ons. Woensdag krijgen we het visum voor Jiade zodat we donderdag kunnen vliegen.

We hebben de komende dagen nog wat tijd voor sightseeing, morgen gaan we bedenken wat we willen. Welterusten voor straks!

Afgelopen nacht heeft iedereen eigenlijk goed geslapen behalve Josephine. Zij werd om 3.30 misselijk wakker. Om 6.00 uur heeft ze overgegeven en ze was daarna eigenlijk de hele dag ziek met later op de dag erge hoofdpijn. Ik (Alexander) ben vanochtend met Rosanna, Dinah en Jiade gaan ontbijten. Jiade had er geen moeite mee om met mij mee te gaan, natuurlijk helpt het dat Rosanna en Dinah erbij waren.

 

Om 10.00 uur zouden Rosanna en ik klaarstaan in de lobby voor een excursie naar het Teng Wang Paviljoen. Sissi (een van de twee gidsen) regelde de taxi's en om ca. 10.30 uur waren we bij het beroemde paviljoen. Het stamt nog uit de vroege Tang dynastie (ca. 630 na Chr.) maar het is al vele malen verwoest. Sindsdien is het al 20 keer herbouwd de laatste keer in 1989. Het paviljoen is ooit gebouwd door de broer van de toenmalige keizer. Het is in vele gedichten bezongen en ook nu nog voor Chinezen heel bekend.

 

Toen we er net waren werd Rosanna ineens niet lekker. Zij is toen even gaan zitten maar toen de excursie begon moest zij midden op het plein voor het paviljoen overgeven. Sissi vroeg of ze voor ons een taxi terug naar het hotel moest regelen en Rosanna wilde dat wel erg graag. Sissi zei dat Sofie bij de ingang was en ons verder zou helpen. Dus wij tweeen naar buiten maar geen Sofie te zien. Het vervelende is dat bij dit paviljoen vele beroepsbedelaars lopen die niet ophouden met aandringen als je NEE hebt gezegd in je beste Chinees en met heel je lichaamstaal die je in je hebt. Na 5 minuten wachten en nog steeds geen Sofie heb ik maar weer twee kaartjes gekocht en zijn we ergens in de schaduw gaan zitten. Na een minuut of 10 heb ik twee halve literflessen water gekocht. Van wat drinken knapte ze behoorlijk op.

 

Ondertussen gebruikte ik de gelegenheid om toch nog maar wat foto's te maken nu ik twee keer toegang had betaald, ook voor Chinese begrippen niet echt goedkoop ca. 20 euro voor 4 kaartjes. Uiteindelijk heb ik toch nog redelijk wat van het paviljoen en de mooie Chinese tuin eromheen gezien. Sissi heeft voor ons een penning laten graveren met de naam Jiade, haar geboortedatum en het Chinese dierenriemteken Haan erop.

 

Het was vandaag overigens heel erg heet, er was weinig bewolking en weinig vocht in de lucht.

 

Om ca. 13.00 uur gingen we per taxi terug naar het hotel.

 

In de tussentijd waren Josephine, Dinah en Jiade in het hotel gebleven. Na het ontbijt en later een fles heeft Jiade geslapen, Josephine gedoezeld en Dinah wat gekleurd en gerekend in haar vakantieboeken.

 

Om 15.00 uur moest Josephine (nog steeds met hoofdpijn ondanks een pilletje) zich met Jiade melden voor een trip naar het politiebureau om het Chinese paspoort van Jiade op te halen. Zij was om ca. 16.15 uur weer terug. Dinah en Rosanna keken ondertussen naar een deel van de film 'The Incredibles'.

 

Toen Josephine terug was zijn we bij Sissi en Sofie op de kamer de jurken gaan passen die we besteld hebben. Dinah wilde hem niet passen, die zat er even helemaal door. De jurk van Jiade hebben we globaal bekeken door hem voor haar buik te houden. Rosanna heeft hem echt even aangehad en hij staat haar heel erg mooi. We komen terug met drie Chinese dochters in plaats van een ;-)

 

Bij terugkomst op de kamer zijn we begonnen met het pakken van de koffers, morgen vertrekken we om 11.40 uur uit het hotel op weg naar het vliegveld. Het vliegtuig vertrekt om 13.40 uur naar Beijing.

 

Om 18.00 ben ik met Rosanna en Dinah gaan eten, Josephine zat er toen echt helemaal doorheen en had nog steeds absoluut geen trek. Zij heeft Jiade noodles uit een bakje gegeven en later een fles en is verder gegaan met inpakken. Na het avondeten hebben de kinderen zich bedklaar gemaakt en heb ik nog het sprookje 'Tafeltje dekje, ezeltje strekje en knuppel uit de zak' voorgelezen. Tot ca. 20.30 uur heb ik nog wat ingepakt.

 

Om 20.30 uur hadden we weer een 'little meeting' in de kamer van Sissi en Sofie i.v.m. de rest van de formaliteiten in Beijing. Sofie heeft ons verteld welke documenten moeten worden verzameld voor het 'Ministry of Foreign Affairs' en voor de 'Dutch Ambasy', dat wordt weer aardig wat papierwerk. Verder hebben we Sissi en Sofie een kleinigheidje gegeven namens de groep als dank voor de enorme inspanning die zij voor ons hebben geleverd, ze hebben heel veel voor ons geregeld.

 

Het is nu 22.19 uur, ik probeer zo nog wat foto's te uploaden van gisteren (reis naar Fuzhou) en van vandaag. See you in Beijing...

 

Alexander